მარიო დრაგი

მოკლედ

• მარიო დრაგი (Mario Draghi) 2011–2019 წლებში ევროპის ცენტრალური ბანკის (ECB) პრეზიდენტი იყო.
• 2012 წლის ცნობილმა გამოსვლამ — „whatever it takes“ — ევროზონის ვალის კრიზისი შეაჩერა.
• 2021–2022 წლებში იტალიის პრემიერ-მინისტრი იყო.
• ცნობილია თავმდაბალი, ტექნოკრატული სტილით.

ბავშვობა და განათლება

დრაგი 1947 წელს რომში დაიბადა. 15 წლის ასაკში ობოლი დარჩა — ჯერ მამა, შემდეგ დედა გარდაეცვალა — და უმცროსი და-ძმის მოვლა მას დაეკისრა. რომის უნივერსიტეტში ეკონომიკა შეისწავლა, შემდეგ MIT-ში დოქტორის ხარისხი მიიღო, სადაც მისი კოლეგა-სტუდენტი ბენ ბერნანკე იყო.

კარიერის გზა

იტალიის უნივერსიტეტებში ასწავლიდა, მსოფლიო ბანკში მუშაობდა, შემდეგ იტალიის ფინანსთა სამინისტროს ხელმძღვანელობდა, სადაც სახელმწიფო კომპანიების პრივატიზაციას წარმართავდა. 2002–2005 წლებში Goldman Sachs-ში მუშაობდა, შემდეგ იტალიის ცენტრალური ბანკის მმართველი გახდა, 2011 წელს კი ECB-ის პრეზიდენტი — ევროზონის ვალის კრიზისის შუაგულში.

კრიტიკა

• Goldman Sachs-ის წარსული: კრიტიკოსები ეჭვით უყურებდნენ მის კავშირს ბანკთან, რომელიც საბერძნეთს ვალის დამალვაში ეხმარებოდა, თუმცა დრაგი ამბობდა, რომ ამ გარიგებებთან შეხება არ ჰქონია.
• უარყოფითი განაკვეთები: ევროპული ბანკები და დამზოგველები ამბობდნენ, რომ ნულის ქვემოთ განაკვეთებმა მათ ზიანი მიაყენა.

რა ვისწავლოთ დრაგისგან

• ცენტრალური ბანკის სიტყვა ძალაა. ზოგჯერ მხოლოდ დაპირებაც საკმარისია ბაზრის დასამშვიდებლად — ნახე ცენტრალური ბანკი.
• ობლიგაციების განაკვეთი ნდობის საზომია. როცა ინვესტორებს ქვეყნის ეშინიათ, მისი ობლიგაციების შემოსავლიანობა იზრდება.
• ვალუტის რისკი. ევროზონის კრიზისმა აჩვენა, რომ საერთო ვალუტასაც შეიძლება ჰქონდეს რისკები — ნახე სავალუტო რისკი.