მოკლედ
- კრისტინ ლაგარდი (Christine Lagarde) 2019 წლიდან ევროპის ცენტრალური ბანკის (ECB) პრეზიდენტია.
- მანამდე 2011–2019 წლებში საერთაშორისო სავალუტო ფონდს (IMF) ხელმძღვანელობდა.
- ორივე ინსტიტუტის პირველი ქალი ხელმძღვანელია, ასევე G7-ის ქვეყნის პირველი ქალი ფინანსთა მინისტრი.
- ეკონომისტი არ არის — იურისტია, რაც ცენტრალური ბანკის ხელმძღვანელისთვის იშვიათობაა.
ბავშვობა და განათლება
ლაგარდი 1956 წელს პარიზში დაიბადა და ჰავრში გაიზარდა. მამა ინგლისური ლიტერატურის პროფესორი იყო, რომელიც ადრე გარდაიცვალა. მოზარდობაში საფრანგეთის სინქრონული ცურვის ეროვნულ ნაკრებში იყო. სკოლის შემდეგ სტიპენდიით ერთი წელი აშშ-ში სწავლობდა და აშშ-ის კონგრესში სტაჟირება გაიარა. საფრანგეთში სამართალი და პოლიტიკური მეცნიერებები შეისწავლა. ამბობს, რომ საფრანგეთის ელიტარულ ადმინისტრაციულ სკოლაში ორჯერ ჩაიჭრა.
კარიერის გზა
1981 წელს საერთაშორისო იურიდიულ ფირმა Baker McKenzie-ში დაიწყო და 1999 წელს მისი პირველი ქალი ხელმძღვანელი გახდა. 2005 წელს საფრანგეთის მთავრობაში შევიდა, 2007 წელს კი ფინანსთა მინისტრი გახდა — 2008 წლის გლობალური კრიზისისა და ევროზონის ვალის კრიზისის დროს.
2011 წელს IMF-ის ხელმძღვანელი გახდა, სადაც საბერძნეთის, ირლანდიისა და პორტუგალიის დახმარების პროგრამებში მონაწილეობდა. 2019 წელს ევროპის ცენტრალური ბანკის პრეზიდენტი გახდა, მარიო დრაგის შემდეგ.
წარუმატებლობები და კრიტიკა
- ტაპის საქმე: 2016 წელს დაუდევრობაში დამნაშავედ ცნეს, სასჯელის გარეშე.
- 2020 წლის შეცდომა: პანდემიის დასაწყისში თქვა, რომ ECB-ის საქმე არ არის ქვეყნების ვალის ხარჯების შემცირება — ამ სიტყვებმა იტალიის ობლიგაციების ბაზარი დაარყია და მას ბოდიშის მოხდა მოუწია.
- ინფლაცია (2021–2022): ECB-მ, სხვა ცენტრალური ბანკების მსგავსად, ინფლაციის ზრდა თავიდან დროებითად შეაფასა.
საინტერესო ფაქტები
- ცნობილია სტილით და ხშირად აღიარებენ მოდის იკონადაც.
- ვეგეტარიანელია და ალკოჰოლს არ სვამს.
რა ვისწავლოთ ლაგარდისგან
- ცენტრალური ბანკის სიტყვებიც მოქმედებს. ერთმა წინადადებამ შეიძლება ობლიგაციების ბაზარი დაარყიოს — ნახე „ქორი“ და „მტრედი“.
- ევრო და დოლარი. ევროპისა და აშშ-ის ცენტრალური ბანკების განსხვავებული პოლიტიკა გაცვლით კურსზე მოქმედებს — ნახე გაცვლითი კურსი.
- ინფლაციის მიზანი 2%-ია. ECB-იც და ფედიც დაახლოებით 2%-იან ინფლაციას ისახავს მიზნად — ნახე ცენტრალური ბანკები.