ინვესტორი
მოკლედ
- ლუ გერსტნერი (Lou Gerstner) 1993–2002 წლებში IBM-ის CEO იყო.
- კომპანია ჩაიბარა, როცა ის ისტორიაში ყველაზე დიდ ზარალს განიცდიდა და დაყოფის ზღვარზე იყო.
- IBM ტექნოლოგიური სერვისებისა და კონსულტაციის ბიზნესზე გადაიყვანა — ეს ერთ-ერთ ყველაზე წარმატებულ კორპორაციულ „შემობრუნებად“ ითვლება.
- მოგონებების წიგნს „Who Says Elephants Can't Dance?“ („ვინ თქვა, რომ სპილოებს ცეკვა არ შეუძლიათ?“) ბიზნეს-ლიტერატურის კლასიკად თვლიან.
IBM-მდე
გერსტნერი ნიუ-იორკის შტატში, მუშათა ოჯახში გაიზარდა. დარტმუთში ინჟინერია შეისწავლა, ჰარვარდში კი MBA მიიღო. 12 წელი McKinsey-ში კონსულტანტად მუშაობდა, შემდეგ American Express-ში გადავიდა, სადაც საკრედიტო ბარათების ბიზნესს ხელმძღვანელობდა და კომპანიის პრეზიდენტი გახდა. 1989 წელს RJR Nabisco-ს CEO გახდა — კომპანიისა, რომელიც ცოტა ხნით ადრე ისტორიაში ერთ-ერთი უდიდესი ვალით შესყიდვით შეიძინეს.
IBM-ის გადარჩენა
1993 წელს IBM-ის დირექტორთა საბჭომ გერსტნერი მოიწვია — პირველად კომპანიის ისტორიაში, გარე ადამიანი. ცნობილი ფრაზით მან განაცხადა, რომ IBM-ს ახლა „ხედვა“ კი არ სჭირდებოდა, არამედ პრაქტიკული გადაწყვეტილებები. მან შეამცირა ხარჯები, გაყიდა ზოგიერთი ბიზნესი, მაგრამ კომპანია არ დაყო. IBM-ის მომავალი მან დაინახა სერვისებში: კომპანია დაეხმარებოდა სხვა კომპანიებს სხვადასხვა მწარმოებლის ტექნოლოგიების ერთად გამოყენებაში. 2002 წლისთვის IBM ისევ მომგებიანი და სტაბილური იყო.
რა ვისწავლოთ გერსტნერისგან
- კულტურა სტრატეგიაზე ძლიერია. გერსტნერი წერდა, რომ IBM-ში ყველაზე რთული კულტურის შეცვლა იყო — ნახე კორპორაციული მართვა.
- „შემობრუნება“ შეიძლება. კრიზისში მყოფი დიდი კომპანია ახალი ხელმძღვანელობით შეიძლება აღდგეს — მაგრამ ეს წინასწარ იშვიათად ჩანს. ნახე ღირებულებითი აქციები.
- ფულადი ნაკადი გადარჩენის გასაღებია. კრიზისში პირველი ამოცანა ფულის შენარჩუნებაა — ნახე თავისუფალი ფულადი ნაკადი.
